Nasrallah ip üstünde yürüyor

Analiz: Hizbullah jeopolitik bir denge oyunu yürütüyor - bölgede tam ölçekli bir savaşı tetiklemeden Gazze'deki Filistinlileri İsrail'e karşı destekliyor; Nasrallah, Pan-İslami bir adalet savaşçısından daha çok, bir bob ve wen siyasi canavarı

Yüzlerce roket ve İHA'nın İsrail topraklarına fırlatılmasının ardından, Hizbullah Genel Direktörü Hasan Nasrallah, Şii örgütünün Beyrut'ta Fuad Şükr'ün İsrail tarafından öldürülmesinin intikam saldırısını kutlamak için şampanya patlatmak için sabırsızlanıyordu. Hizbullah'ın yanıtındaki gecikmeyi açıklayan Nasrallah, İsrail ve Hamas arasında rehinelerin serbest bırakılması ve ateşkes anlaşmasına varılması için Kahire müzakerelerinde olası bir ilerlemeye zarar vermemek için seçeneklerini değerlendirdiğini söyledi.

Hizbullah'ın bu çekingenliği, neredeyse kesin bir biçimde, grubun çatışmayı en azından kısmen sona erdirme eğilimini gösteriyor. Ve Yahya Sinwar'ın endişelendiği şey tam da bu. En umutlu fantezilerinde, sıkıntı içindeki Hamas lideri, her hareketini destekleyen İran vekili ile İsrail'e karşı bölgesel bir Cihat öngörüyor. Ayrıca, bu, İsrail açısından daha avantajlı bir ateşkesin yolunu açmaya yardımcı olabilir.

Ancak, şu anda gerçekleşen senaryonun kökten farklı olabileceğini unutmayın. Hizbullah'ın çabaları daha etkili olsaydı, önemli sivil kayıplarına yol açacak ölçüde, şimdi çoğunlukla Lübnan topraklarında gerçekleşen tam ölçekli bir savaşın ön sıralarında yer alıyor olurduk.

Aslında Nasrallah, Hizbullah ile birlikte 8 Ekim 2023 politikalarını uygulamaya devam ederken hem pastayı yemeye hem de saklamaya devam ediyor. Kuzey İsrail'deki çatışmaları, Filistin halkını "Siyonist işgale" karşı mücadelelerinde terk etmediği mesajını verirken, aynı zamanda ne kendisinin ne de Lübnan halkının gerçekten ilgi duyduğu tam ölçekli bir savaşın eşiğinde olduğu anlamına geliyor.

Evet, kesinlikle ip üstünde yürüyor. Belki de çok sıkı. Majdal Shams saldırısında gördüğümüz gibi, en ufak bir navigasyon hatası işleri önemli ölçüde karıştırabilir. Hem İsrail hem de Hizbullah, ellerinde bir çakmakla benzin dolu bir odada duruyorlar.

Lübnan, İsrail'in odaklanması gereken en önemli arenalardan biriydi ve olmaya devam ediyor, Hizbullah odak noktası olarak duruyor. Terör örgütü Hamas'tan önemli ölçüde daha güçlü ve çok daha iyi donanımlı. Gazze kesinlikle unutulmuş bir tehdit değil, ancak Hamas'ın IDF'nin amansız askeri harekatıyla yaşadığı derin acı göz önüne alındığında şu anda ikincil.

Ancak Hizbullah'ın da güvendiği şey bu. Hamas tehdidi devam ettiği için Şii örgüt, İsrail'in ikili bir askeri harekâta karşı tereddüt etmesine güveniyor. Bu yüzden İsrailli karar vericiler ve bunların başında Netanyahu geliyor, İsrail'in çeşitli mücadelelerine açıkça öncelik vermeli ve Hamas ile devam eden müzakereler bir amaca ulaşma aracı. İmzalanmış bir anlaşma tüm kuzey çatışmalarını aynı anda askıya alamaz. Mesele farklı ve kimsenin kesin olarak bilmediği bir soru soruyor - Netanyahu rehine kurtarmaya mı yoksa koalisyon birliğine mi daha fazla odaklanıyor?

Ve yine de, İsrail Pazar günü uyandığında savaşın eşiğindeydi, Gazze'de askerler ölüyordu, Batı Şeria'da daha fazla terörist saldırı vardı ve 109 rehine hala Hamas esaretinde çürüyor, aşırı sağcı Otzma Yehudit veya Yahudi Gücü partisi "gerçek" düşmanın kim olduğunu biliyor - Şin Bet şefi Ronen Bar. Partinin son reklamı, savaşın ortasında Bar'ı sert bir şekilde eleştirdi. Ben-Gvir ve onun gibiler, en talihsiz zamanlarda en sorumsuz eylem yollarını seçerek, bir sosisli sandviç büfesini bile işletmeye güvenilemeyeceğini açıkça ortaya koyuyor.

Ancak, her şeyi Ben-Gvir'e yüklemek ne kadar kolay görünse de, gerçek şu ki Netanyahu'ya en yakın olanlar da pek daha iyi değil, Ronen Bar, IDF Genelkurmay Başkanı Herzi Halevy ve diğerlerine sözlü bombalar atıyorlar. Bunlar, Netanyahu'nun emriyle Bar'ın yerini almayı uman bazılarının korkakça eylemleri. Ancak bulabilecekleri tek şey, unutulması gereken "her zamanki aptal" istatistiklerine dönüşmüş olmaları.